Rust in je emoties

​Eén van de grotere uitdagingen die we als mens kunnen ervaren is het omgaan met emoties.
Meer specifiek de emoties die we als negatief bestempelen, zoals verdriet, angst, schuldgevoel en schaamte,
boosheid …. Meestal hebben we geleerd om deze emoties te vermijden, via allerlei mechanismen, bewust of onbewust. We willen graag allemaal liefst zo snel mogelijk van deze pijnlijke emoties verlost worden. 
 
Een inzicht dat hierbij behulpzaam kan zijn is het besef dat elke emotie een gevolg is van een gedachte die op dat moment door je heengaat, en waar je geloof aan hecht. Dit kan ook een onbewuste gedachte zijn.
Het lichaam reageert dan op deze gedachte met een fysieke sensatie. Deze sensatie ervaren we als een emotie, vb. angst kan zich laten voelen via een spanning in je borst, of onaangename kriebels in je buik, of hartkoppingen, enz. …
Een emotie is dus een weergave, een symptoom, van een gedachte die je gelooft (overtuiging).
M.a.w. om verlost te worden van een pijnlijke emotie dienen we de oorzaak ervan aan te pakken, namelijk de onderliggende negatieve overtuiging.
 
Misschien heb je al ervaren dat positief denken hier niet automatisch een oplossing bij biedt. Althans geen duurzame oplossing: de negatieve gedachten komen in één of andere vorm steeds terug.
Dit komt omdat meestal dit positief denken een subtiele strijd is tegen wat er is op dat moment (het ervaren van pijn). Je wilt dit weg.  Heel menselijk en begrijpelijk, maar strijden tegen iets levert onbewust extra negatieve energie aan hetgeen dat je weg wilt.
Eigenlijk worden we hier geconfronteerd met een paradox: om iets te laten verdwijnen, loslaten, helen, …. dienen we het net te aanvaarden. Concreet komt dit neer op het kijken naar de pijnlijke overtuiging /emotie zonder oordeel.
 
In al de jaren dat ik mensen begeleid, ben ik gaan ervaren hoe belangrijk het is om te leren oordeel-loos te kijken.
Dit is een proces dat in verschillende fasen verloopt en die elkaar ook overlappen heen en weer:
 

• De eerste stap is om je aandacht te trainen. Om aanwezig te leren zijn in het Nu-moment en daarin bewust te observeren welke gedachte er door je heen gaat. Hierbij leer je ook te zien wat de diepere kernovertuiging is, vanwaaruit deze gedachte voortkomt. Je oefent ook het bewust worden van je aangeleerde beschermingsmechanismen, zodat je deze gemakkelijker kan herkennen in je dagelijks leven. Deze beschermingsmechanismen dienen zachtjes aan doorprikt te worden, anders blijven ze met je aan de haal gaan en kan je niet tot dieper bewustzijn komen.
• Een volgende stap is om met je aandacht naar het lichaam te gaan. Je observeert de fysieke sensatie (emotie), die de uiting is van de negatieve overtuiging (het verhaal over jezelf en anderen). Deze fase kan gepaard gaan met het herstellen of versterken van je lichaamsbewustzijn, zodat je de emoties bewuster kan en durft te voelen. Dit is een belangrijke stap: met je aandacht in je lichaam, is het gemakkelijker om in het Nu-moment te zijn en te blijven. Het is enkel met je aandacht in het Nu-moment, dat je kan kijken zonder oordeel.
• Nu je in deze observator houding bent, ontstaat er ook een innerlijke afstand tussen jou en de emotie. Dankzij deze afstand, wordt het mogelijk om meer veiligheid te ervaren naar deze emotie. De oefening is dan om met je aandacht bij deze emotie aanwezig te blijven. Je zal onvermijdelijk steeds terug afgeleid worden door allerlei gedachten, dat is normaal en ook niet erg. Dit komt omdat we allemaal sterk geconditioneerd zijn om weg te willen gaan van pijn-ervaringen. Het gaat erom dat je leert beseffen dat je dan elk moment opnieuw je aandacht terug kan brengen naar de fysieke sensatie, de emotie, zonder het verhaal erbij (de oordelende gedachten, analyseren …).
• Tijdens dit proces zal je dan, al is het in begin maar enkele seconden, ervaren dat je de emotie observeert en voelt, zonder oordeel. Je kijkt en voelt de fysieke sensatie, maar je hebt er geen enkele mening over. Je kijkt in stilte. In die stilte ervaar je veiligheid en vrede, er dient niets veranderd te worden. Je ervaart dat de pijnlijke emotie geen bedreiging is, het is een neutrale ervaring geworden. Je voelt de emotionele pijn als een fysieke sensatie – je onderdrukt ze dus niet - maar je hecht er geen mentale betekenis meer aan. Hierdoor stopt het lijden, je ervaart rust in ‘de pijn’. Wat een bevrijding!

 
Elk moment dat je in deze stilte komt naar de pijnlijke emotie, is een moment van heling van de onderliggende kernovertuiging. Zo verliest deze negatieve overtuiging stapje per stapje zijn macht, totdat ze uiteindelijk helemaal is losgelaten.
 
Tot slot nog een belangrijke toelichting. Dit kijken zonder oordeel, in aanvaarding, betekent niet dat je geen actie kan ondernemen in een bepaalde situatie! Het proces is zodra je in een innerlijke staat van aanvaarding komt, dan kan je vandaaruit de inspiratie krijgen wat de meeste effectieve actie is op dat moment, die voor alle betrokkenen het meest behulpzaam is.
 
Tijdens therapie begeleid ik je hierbij doorheen deze verschillende fasen, waarbij ik de nodige nuanceringen verder toelicht.
We vertrekken elke sessie van jouw dagdagelijkse concrete ervaringen en de problemen die je ervaart. Via gesprek en ervaringsgericht oefeningen ondersteun ik je om stap voor stap tot dieper inzicht te komen. Als rode draad doorheen dit proces oefenen we de beschreven fasen om tot innerlijke rust te komen, en geef ik tips hoe dit mee te nemen in je dagelijkse leven.
 
Ik ondervind, zowel in mijn eigen proces als bij cliënten, dat dit een proces is wat oefening, geduld en vertrouwen vraagt. Maar als je doorzet, ervaar je echt wel resultaat. Je gaat op allerlei manieren merken in jezelf en in je leven, dat het lichter en vrolijker wordt.